... Film recensie, klassieker (1967)
Hun lange, succesvolle tocht hadden ze voornamelijk te danken aan het ontsnappingstalent van hun leider,
Clyde Barrow, en het support van diens partner-in-crime,
Bonnie Parker. Ondanks maar liefst negen officieren de dupe zijn geworden van hun acties, waren ze door alle controversie, en hun reputatie als romantische anti-helden, geliefd bij het volk.
Voor deze aandacht waren ze absoluut erkentelijk en bedankten hun fans door foto"s van zichzelf naar diverse kranten te sturen.
Bonnie en Clyde, klassieker 1967
Veel minder mensen dan nu hadden dit verhaal nog gekend, al ware het niet voor de verfilming ervan, met Warren Beatty en Faye Dunaway in de hoofrol. Zoals elke verfilming zijn er bepaalde verschillen. Het verhaal, voor een overgroot deel gefilmd in Dallas, Texas, waar echter maar weinig van het werkelijke gebeurde, besteedt veel meer aandacht aan de liefde tussen
Bonnie en Clyde. Hoewel ze uiteraard geliefden waren, was Bonnie in het echt nog getrouwd, en waren ze lang niet zo klef als verfilmd. Dat de
film vrij hoog scoort op de Amerikaanse lijst der romantische films is hier aan te danken. Het grote aantal moorden dat Clyde gepleegd heeft, heeft daarvoor juist plaats gemaakt in de film, die alsnog door de kritici als over-de-top gewelddadig werd beschouwd. Het is namelijk ook de eerste film waarin gebruik werd gemaakt van "squibs", de kleine bloedspatsimulators die verstopt worden in de kleding van een acteur. Hierdoor wordt de film, samen met The Graduate (1967), gezien als de doorbraak van
de tweede gouden eeuw van Hollywood. Het heeft de deuren geopend voor vele films, omdat het vele taboes doorbrak, vooral in de sectors lichte erotiek en geweld. Een sector die pas later werd doorbroken was dat van drugsgebruik, iets wat we beslist aan de jaren 60 te danken hebben.
De personen in dit verhaal waren niet de eersten die het stelen trachtten te glorificeren. Als we Jesse James en Billy the Kid even buiten beschouwing laten (omdat deze pas ná hun dood echt bekend werden) heb ik het al gauw over Charles Arthur "Pretty Boy" Floyd, die tot zijn dood in 1934 werkzaam was als overvaller. Vooral gedurende de grote depressie (1929-1939) was het belangrijk om je te kunnen voorzien van primaire levensbehoeften, en voor arme gezinnen was dit het begin van het einde. Floyd werd als één van zeven kinderen al snel op zichzelf aangewezen. Getrouwd op z"n 17de en gescheiden met 24, had hij genoeg gevangenis ervaring achter de rug om te weten dat hij koste wat het koste daar niet meer zou belanden. Ook de ontsnappingstalent van deze Floyd is noemenswaardig, want hij wist tot zijn dood uit de handen van de FBI te blijven. Dit deed hij mede door tussen overvallen door onder te duiken bij het volk dat hem lief had: het volk wier hypotheken hij van banken stal, en verbrandde. Eén van de bekendste anecdotes over deze man, gaat over dat hij een keer tijdens een bankoverval aan een boer vroeg van wie het geld was dat bij zich had. Toen de boer antwoordde dat het zijn eigen geld was, en niet van de bank, mocht hij het houden. Deze anecdote werd gebruikt in de film Bonnie and Clyde.
Jaren na dato werden meer dan genoeg mensen geïnspireerd door deze schijnbaar glorieuze acties. Een ander bekend verhaal is dat van Charles Starkweather & Carol Fugate, die het een stuk minder lang vol hielden. Hun serie overvallen duurde maar liefst één hele maand (december 1957 - januari 1958), maar diende tóch als voldoende inspiratie voor filmmakers. Badlands (1973), met in de hoofdrol Martin Sheen en Sissy Spacek is hier losjes op gebasseerd. Veel minder kwalitatief, maar evengoed noemenswaardig is de film Starkweather (2004), die het eigenlijke verhaal had moeten vertellen. Helaas is het acteerwerk niet wat het had kunnen zijn, en is Badlands stukken beter. Ook het meesterwerk van Quinten Tarantino en Oliver Stone, Natural Born Killers (1994) is door hetzelfde verhaal geïnspireerd. Hier gaat een psychotische Woody Harrelson er vandoor met de sexy Juliette Lewis, met alle gevolgen van dien. De smaak een beetje te pakken? Bekijk dan ook een keer "Kalifornia" (Brad Pitt en Juliette Lewis), "Love and a 45" (Gill Bellows en Renée Zellweger), "True Romance" (ook van Quinten Tarantino, met Christian Slater en Patricia Arquette) en tot slot natuurlijk de moderne klassieker "Thelma & Louise" (Susan Sarandon en Geena Davis). Als klap op de vuurpijl is er dan ook nog de Franse, vrij pornografische, versie "Baise Moi", die veruit de meest schokkerende is.
Niet gevonden hetgeen u zocht? U vind het met Google...
