Sitemap
Copyright © Studio Artist X 2004-2010, KvK nr. 34202110
... Songs from a lonely room, cd in eigen beheer, 2005
Of je wilt of niet de diepe donkerbruine teddyberen stem van "Lut" brengt je bij je diepste gevoel, om je daarna vervolgens te herkennen in zijn zoektocht en je daardoor gesteund omarmt en minder alleen te voelen.
Luttik maakt gebruik van een veelal sobere begeleiding op contrabas, die aanwezig is op een niet aanwezige manier, het ondersteunt de tekst, het lied, de melodie zonder extra aandacht te vragen.
Vanuit de eenzame kamer brengt Luttik de luisteraar naar de kilte van je eenzaam zijn, de gevoelens van pijn, gekwetst zijn, je verloren voelen. De doorlopende, gebonden toetsenklanken met daarbij de lichte, korte noten op gitaar en bas lopen telkens prikkelend weg van de hoopvolle boodschap die in de tekst verweven zit in het nummer “Right here right now”. Mysterieus soms somber zijn de klanken bij het mooie “Moon love”.
De herontdekking van de mooie dingen in “Diamonds and Pearls” zorgen dat je wilt blijven in de warme omstrengeling van zijn stem. Dan ontpopt Lut zich in het covernummer “I'm your man” van Leonard Cohen als een man die ieder mens naast zich wenst, warm, teder, liefdevol op een moment van alleen zijn. Zowel muzikaal als met zijn stem weet Lut dit nummer volledig inhoud te geven. “The Church of the holy spook” covernummer van S. MacGowan met staccato gitaar geluid geven dit nummer een gevoel van opleving en doen mij denken aan old Johnny Cash. In “Why me Lord” van Kris Kristofferson wordt de Cash stijl nog eens extra benadrukt op een open, zuivere manier van samenspel tussen klank en stem.
Gedreven komt Roland in zijn nummer “Ik ben God” naar voren, ondersteunt door krachtige gitaarklanken, die je op zijn minst een gevoel van doorzetten geven.
Lonely room 2 song
“Ik ben zo lang
daar alleen geweest,
ik moet eruit,
me sterk voelen,
mijn hart vol liefde
en mijn lege hoofd
zullen me leiden naar een plek,
want ik kan lopen,
voelen en tevreden zijn
met de lege kamer
van angst en pijn
en daar alleen
nog stilte voelen.”
Hij stapt eruit, ondersteunt door een symfonisch blazerensemble, wat het geheel lichter en optimistischer laat klinken dan in de openingsversie.
Het neemt je mee uit de eenzame kamer. Je vliegt weer weg uit dat diepe gevoel maar bent blij dat je er geweest bent. De afwisselende sobere klanken op de cd en de warme stem hebben ook mij gesterkt. Ik ga weer verder en wacht met hoopvolle spanning de volgende CD van R. Luttik af.
Website: www.lutluttik.nl
Update 26-03-2007: Het interview met Lut.