Deo Volente

... Levensecht demo, 2005

Door: Saskia Dommisse
Gepubliceerd op: 02-06-2006

Op dit moment draait het Cdtje van Deo Volente in mijn Cd-speler. Ik lees de begeleidende brief die meteen opvalt door de integriteit van de vier bandleden. De band is in 2000 ontstaan als een 3-mans project en later in 2003 uitgebreid met semi-akoestisch bas en gitaargeluid, drumpartijen en melodica-partijen. De band heeft zijn roots in Zeeland, maar de bandleden komen echter uit het hele land. De band heeft deze demo met eigen middelen opgenomen in de boshut van 2 tot 4 januari 2005.

De eerste aanblik van deze demo wekt mijn nieuwsgierigheid. Een mooi afgewerkt geheel in een sobere verpakking van dik grijs carton, met een sticker van de band erop:

Deo Volente, levensecht cd

Deo Volente (Lat. "zo de Here wil"), Levensecht. Er staan vier nummers op: 1. Zaklamp, 2. Langzaam richting einde, 3. Gevangen in de waarheid, 4. Afscheid.

Zelf vergelijken ze zich vooral met Acda en de Munnik, Stef Bos, Frank Boeijen en Jeff Buckley. Ik begrijp de vergelijkingen, maar degene die het eerste in mijn hoofd springt is toch ook zeker Boudewijn de Groot.

Deo Volente (Als God het Wil) weet alledaagse zaken mooi te verpakken in gevoelige liedjes met tweestemmige zang. Liedjes over dit aardse leven, angsten en het belang van hun geloof en vriendschap. Ook als niet-christen grijpen de teksten mij zeer aan. Deze jongens weten hun gevoelens mooi te omschrijven, sober en toch ook uitbundig. Ik voel me vaak verloren in deze steeds maar meer hectisch wordende maatschappij. Dwalend en dolend op zoek naar de weg. Deo Volente laat me weten dat ik niet de enige ben die gevangen is in de waarheid: "Gevangen in de waarheid, die een droom moet zijn maar dat niet is. Gevangen in een droom, die de waarheid is." De melodieën klinken weemoedig en melancholisch, maar weten me toch ook weer op te liften naar vrolijke hoogten: "Want hij schijnt met z’n zaklamp in de zon." In de nummers "Gevangen in de waarheid" en "Langzaam richting einde" waan ik me een beetje in Ierland. Marieke’s viool klinkt eenzaam in de verte, maar kleed het geheel warm aan en voegt een extra dimensie toe. Samen"gaan we langzaam richting einde."

Deo Volente heeft zeer originele teksten. Ze zijn zelfs poëtisch te noemen Ik vond deze passage uit "De Zaklamp" zeer pakkend: "Hij is regeringen en heersers, hij is dictator, democraat. Hij heeft de wereld ingedeeld en weet precies waar alles staat." Of wat te denken van: "Het komt ooit hier. Ik weet het zeker. Ik ben misschien te zwart. Maar van sterren en planeten, gaat op deze het verval het hardst." De songteksten zijn allemaal op de website van Deo Volente vinden. En niet alleen de teksten maar ook mooie, stemmige foto’s sieren de pagina’s van hun domein.

De opnames klinken warm en professioneel. Wat me vooral opvalt is toch wel weer de soberheid van deze productie. Mooie basisgeluiden van gitaren, piano, drums, viool, melodica en zang. Er is niet veel méér nodig om de boodschap van Deo Volente te ontvangen. Ik heb het begrepen: "Waarheid is pijn, maar vriendschap zal voor eeuwig zijn."

Deze demo is op bovenstaande website te verkrijgen. Ook is Deo Volente nog te zien op: 23 Juli op het StormFestival, Cadzand-Bad en op 8 September op het Haagspoppodium, Den Haag.

Deo Volente zijn:

Gijs Kamphuis (drum/zang), Christiaan van der Houwen (piano/zang/melodica), Michiel de Haan (bas/gitaar) en Marjos Scheele (gitaar/bas).

Website: www.poeziepop.tk
Boekingen en info: volente_muziek@hotmail.com

------------------------

Een eigen demo cd recensie hier?
Stuur ons je demo en win de prijs!

Niet gevonden hetgeen u zocht? U vind het met Google...