Katten management

Ben jij zo iemand die altijd je kat aandacht geeft? Loopt je kat weg als je haar op schoot neemt- of je haar wilt aaien? Wil je de boel omkeren? Wil je "fulltime aandacht" van je kat?

... een manual voor mannen! ;-)

Over het algemeen heb ik in afgelopen jaren een stevige mening over de katten gevormd- en de kans is zeer klein dat het ooit zal veranderen. Ik grap wel 's over m'n 'statement' – en dan wel als volgt:

Katten zijn de 'aliens'. Naast de olifanten, dolfijnen- en kraaien, zijn het intelligentste beesten op aarde. Ze zijn slimmer dan honden. Ze eten, drinken- en slapen in de meeste gevallen veel beter dan de daklozen, om maar te zwijgen over enorme aparte supermarkten rekken- en rijen met alleerlei soorten kattenvoer aanbod... of gespecialiseerde dierenwinkels, waarbij het met 't liefst de helft van de totale aanbod, allemaal om katten draait. Kijk je graag naar de reclames, zie je dan van alles: van katten kussens, tot katten verzekeringen. Ze hebben zich flink in alle lagen van de maatschappij en in vrijwel alle huishoudens slim ingenest- en wachten op het juiste moment. Geen levende wezen op deze planeet heeft zo veel geduld als een kat (op de bomen na dan :-). Ze rekenen op de domheid van de mens- en als het juiste moment eindelijk arriveert, zal de overname van onze planeet zeer makkelijk en pijnloos zijn. Van de oud-Egyptenaren kregen ze de ticket- en van ons krijgen ze nu alle comfort. De klimaat is ideaal voor ze- en hun 'timing' is buitengewoon perfect!

Tijger en Lucifertje

Tijger is een oude kater. In zijn oud huisje waar hij tevens geboren- en getogen werd, was hij een natuurlijke heerser in zijn omgeving (en daar heeft hij veel littekens van over gehouden... de meeste zitten onder z'n bont, maar die op z'n oren zijn duidelijk zichtbaar!), een ware "koning" onder zijn soort, zou je kunnen zeggen- en zijn naam vooral, heeft hij in de loop der jaren wel verdiend... maar na de komst van Lucifertje (een vrouwtje) is zijn leven enorm veranderd. Ook zij heeft haar naam prima verdiend. Vrij snel na haar komst ook nog.

Ongeveer 4 jaar geleden toen Lucifertje uit een asiel gehaald werd, was tussen deze twee gelijk een bloedige oorlog ontstaan. Een oorlog dat er nog steeds gaande is- en die m.i. ook nooit zal eindigen. Niet zolang beide katten leven althans.

Hun leven "met elkaar" is compromisloos, om het zachtjes uit te drukken.

Zoals met alle andere katten (vrij voorspelbaar eigenlijk), draait het ook hier om slechts drie zaken:

1. Territorium
2. Zeggenschap (over eten- en vooral aandacht)
3. Sex ;-)

Laat mij dan gelijk met de laatste item beginnen. Ik maak wel 's een grap als ik de eigenaaresse van de katten spreek en zeg dan ook: "als Tijger niet gesteriliseerd was- en hij Lucifertje van tijd tot tijd een flinke beurt kon geven, waren alle problemen snel en definitief opgelost!" ... wat beslist niet ver van de waarheid is, want met mensen werkt het precies zo, alleen dan vanzelfsprekend wel iets intensiever dan bij de katten.

Het was tenslotte een beslissing van de eigenaaresse om deze twee katten bij elkaar te houden. Het einde resultaat was beslist anders als er naar de katten zelf om hun mening gevraagd werd... maar dat laatste moet je vooral niet doen!

Een bloedige oorlog (landje pikken)

De dag waarop de katten in m'n woning arriveerden, was alles voor ze toegankelijk. Er werd gelijk veel om de territorium gevochten want het is een grote huis. Maar het was ook een nieuw omgeving voor ze. Als ik in m'n computerkamer aan het werk was, zochten ze (beide tegelijk) mij meerdere keren per dag op.

Een zeer grote "issue" was namelijk: wie- en wanneer mocht naast me, op mijn tweede bureaustoel gaan zitten. Maar daar eindigde het niet mee. De verliezer probeerde zijn voordeel terug te halen door daarna bijvoorbeeld op m'n bureautafel te springen en zich vervolgens op m'n papieren te gaan nestelen. En ook daar eindigde het niet helemaal. De verliezer wilde beslist winnen, door tussen mijn toetsenbord en m'n pc scherm te gaan zitten. Juist. De winnaar is niet diegene dat het lekkerste hangplek veroverd heeft, maar juist diegene die de aandacht van de baas claimt!

Ik vond het geinig- en vooral leerzaam. Dus ik liet het even zo.

Katten runnen de wereld

(update: "... when there are no women around!" * Gill, thanks for thisone! It does make perfect sense to me... ;-)

Tijger, de oude koning (inmiddels circa 13 jaar oud) heeft dus ronde 1 verloren. Bij de katten zegt dit natuurlijk niets. Want de katten zijn vanzelfsprekend een van de grootste "opportunisten" die er rond lopen. Het feit dat hij ronde 1 verloren heeft, zal hem nooit en te nimmer uit de strijd houden. Mijn slaapkamer was logischerwijs z'n volgende target. Het was slechts kwestie van een uur tot Tijger zich pontificaal in mijn bed ging nestelen. Deels had dit ook met m'n geur te maken, want in hun nieuwe omgeving is m'n geur het enige wat voor hen herkenbaar was...

Lucifertje had dit uiteraard wel in de gaten, maar durfde deze ronde niet aan. Ze bleef lekker op mijn bureautafel liggen en zoveel mogelijk van haar haren over mijn tafel te spreiden.

De volgende twee nachten laaide de oorlog verder op- en 't werd veel heftiger. Er was een zeer bloedige "zolder strijd" gaande. Gepaard met veel gemauw, geschreeuw en gekrab. Om de 10 minuten denderden ze 's nachts de trap op en de trap af. Ik realiseerde me al gauw dat dit snel een nachtmerrie voor me zou worden, dat de katten nu mijn huishouden runnen- en er snel een einde aan moest komen.

Al gelijk op de tweede nacht volgden er "maatregelen": beide katten werden naar beneden gezet- en de huiskamer deur ging dicht. Vanaf volgende dag werden de maatregelen naar "restricties" omgezet. Er werd ze de toegang tot de rest van het huis ontnomen. Ze mogen voortaan slechts in de huiskamer, in de keuken- en in de tuin rondlopen. De rest is van de baas.

Een poes dat alleen Whiskas lust? Hmmm...

En dan wordt natuurlijk het eten weer een issue. Gebedel, gebedel, gebedel... eruit, eruit, eruit... Een keertje mag Tijger weer naar binnen- en wooops: zijn bordje is weer vol met eten. Maaauuuw, party!

Maar wat doet de stommerd?

Hij eet maar de helft op en loopt vervolgens lekker weg. Lucifertje schuift aan z'n bordje en eet de rest op natuurlijk. Soms likt ze alleen maar dat gel laagje weg, al wetende dat de meneer het daarna niet meer hoeft. Poezen op hun best!

Yep, je raadt het al, een half uurtje later: gebedel, gebedel, gebedel. Maar hij raadt het ook: eruit, eruit, eruit. Net zolang tot Tijger ook de brokjes begint te eten, of hij z'n bordje uit de blik voortaan simpelweg in één keer leeg eet.

Dat laatste is soms best lastig voor die ouwe gozer. Daarnaast is hij (was het altijd- en zal hij het ook blijven), een onverbeterlijke bedelaar.

Ook al heb ik een enorme zwak voor dat lief katertje (... ja, hij is een oude kerel geworden, en vroeger op z'n oud adresje toen hij nog een jonge en sterke vent was, kwam hij wel 's naar huis met een dode muis of een vogeltje in z'n bek. Hij bracht hem helemaal tot aan de keuken deur, voor de rest van het gezin... :-), moet ten alle tijden 1 ding duidelijk zijn:

• In dit huis wordt poezen eten 2 maal daags geserveerd!
• Er wordt nooit iets weggegooid!
• Diegene die zeurt- en zielig doet, gaat simpelweg naar buiten!

Na zo'n therapie, eet de kat meestal alles op- en eet hij regelmatig ook z'n visbrokjes.

De aandacht

De reden dat ik al deze jaren geen katten in het huis heb, terwijl ik al jaren alleen woon, is zeer persoonlijk: de katten zijn (naast hun opportunisme eigenschap) eveneens de grootste egoïsten die er rond lopen. Heb je een verlaagd ego? Is dit een probleem voor je? Neem dan vooral een kat in huis- en observeer!

Het overkomt mij wel eens dat op een druk feestje, op straat- of zelfs in de kroeg, een kat juist naar mij toe komt- en vooral mijn aandacht wil. Vroeger dacht ik dat het met 'chemie' te maken had, of dat katten iets voelen wat (de meeste) mensen niet voelen.

Beide zijn uiteraard waar, maar beslist niet bepalend!

De kat komt juist naar mij toe, omdat ik bij m'n binnenkomst- en verblijf, haar vaak als enige geen aandacht schenk. Ik kijk ze niet eens aan. Ik roep ze niet om te komen- en ik aai ze vooral niet.

En wat gebeurt er?
Ze willen vooral dát allemaal.
Niet van een ander, maar van mij!

Tot (specifiek) deze inzicht, ben ik recent via een boek gekomen. Net als in omgang met vrouwen, is dit (vanuit mannen perspectief) volstrekt onlogisch, maar het is wel een feit. Vroeger gebeurde zoiets gewoon, en ik begreep niet eens waarom.

Dat vrouwen vaker katten in huis hebben dan mannen, is weer wél logisch, want vrouwen en katten begrijpen elkaar uitstekend. Terwijl mannen dit soort dingen eerst moeten leren.

In tegenstelling tot mannen, worden zowel katten- als vrouwen met deze "communicatie techniek" geboren... Een hemels geschenk, kun je gerust zeggen. Want voor beide werkt dit in hun voordeel natuurlijk.

Daarom kiest een man per definitie liever voor een hond. Soms ook boven een vrouw. Laat staan een kat.

De katten zijn uitstekende leermeesters

Juist wanneer het om "aandacht geven en nemen" gaat, zijn er geen betere leermeesters op aarde dan de katten. Dit kun je van geen ander beter leren, dan van een "geboren egoïst" zelf. Juist de "katten egoïsme", is onverbeterlijk- en per definitie ook onovertreffelijk! Behalve het leerproces, is dit uiteraard ook een leuk spel.

Ben jij zo iemand die altijd je kat aandacht geeft? Loopt je kat weg als je haar op schoot neemt- of je haar wilt aaien? Wil je de boel omkeren? Wil je "fulltime aandacht" van je kat?

Hier volgen dan enkele tips. Vers uit de keuken:

• Sla je kat nooit.
• Praat af en toe tegen je kat (niet te veel!)
• Zorg dat er geen plek in 't huis beschikbaar is, waar een kat hoger kan zitten dan jij.
• Laat je kat nooit je slaapkamer binnen. Beperk bij voorkeur nog meer haar territorium.
• Ga vaak op pad en zorg dat de kat jou regelmatig gaat missen (zorg wel dat er dan genoeg eten is in huis!)
• Als de kat naar buiten wil, doe niet meteen de deur voor haar open. Doe het 5-10 minuten later.
• Buig NOOIT voor je kat, behalve als je haar oppakt om haar even eruit te zetten.
• Als de kat om eten vraagt/bedelt, zet haar even naar buiten. Doe een kwartier later het eten op haar bordje- en laat haar dan weer binnen.
• Vraagt/bedelt je kat onredelijk vaak (en in onredelijke tijden) om te eten, check eerst of ze wurmen heeft. Geef haar alleen te eten op normale tijdstippen zoals je dit elke dag doet. In alle overige gevallen zet haar gelijk naar buiten. Laat haar NIET in zodra ze dan zielig begint te mauwen. Straf je kat NOOIT door haar normale dagelijkse maltijden te onthouden (neem dan liever geen kat in huis).
• Bij jouw binnentreden van de huiskamer zal je kat dit meteen merken- en vaak om aandacht vragen. Trouwens, je kat heeft ten alle tijden in de gaten wat jij aan het doen bent. Denk er om dat jij ALTIJD in haar vizier bent (oorspronkelijk is de kat een 'predator' en kan vanzelfsprekend uitstekend observeren!). Kijk haar bij voorkeur niet eens aan, maar loop gewoon door en doe wat je normaal in je huiskamer doet...
• Los van je kat haar maaltijden geven, geef haar de aandacht bij voorkeur maar 1 keer per dag. Sla aandacht geven af en toe over... ga lekker op pad.
• Als een kat op je schoot springt, duw haar soepeltjes van je schoot af. Neem haar 10 minuten later op je schoot- en laat je kat dan in je armen smelten.

Uren lange knuffels gegarandeerd... Je kat 'goes crazy'!

Conclusie

Net als vrouwen, hebben de katten enorm veel "power". Zo veel macht hebben ze alleen- en uitsluitend omdat ze dit van ons hebben veroverd, gekregen- of simpelweg gejat.

Wil je daarin een verandering- of een einde aan brengen? Begin maar klein. Met muizen bijvoorbeeld. Kleine happen.

Meer artikelen over katten:
Eigen ruimte vs. territorium
Kat van Pavlov