Sitemap
Copyright © Studio Artist X 2004-2010, KvK nr. 34202110
"Als twee zaken herhaaldelijk gelijktijdig voorvallen zal na verloop de aanwezigheid van het ene ons aan het andere herinneren."
Aristoteles
Ik ben nooit in het leger geweest, noch ik ooit een lied ben geweest van maffia, een overheidsinstitutie of een politieke partij... Het lijkt allemaal zo op elkaar en is bijna hetzelfde op het gebied van de: regels, gehoorzaamheid, beloning, straf -en ach, ja, hoe kan het ook anders: geslijm! ;-).
Vervolg van het verhaal Katten management en Eigen ruimte vs. territorium... Omgaan met volwassene katten.
Sommige trainingen zijn wel goed (om te doen) en getraind worden is soms best oké, maar het moet absoluut goed voelen, oftewel, het moet ten alle tijden wel mijn eigen keuze zijn- en niet van een ander!
Wellicht dat je ooit over de rusische (wetenschapper) fysioloog Pavlov (Ivan Petrovitsj Pavlov, 1849-1936) hebt gehoord. Pavlov is vooral door zijn alom bekende "Pavloviaanse conditionering", oftewel, de uiteenzetting van "klassieke conditionering" methode bekend geworden. Daar vandaan is eveneens het begrip "hond van Pavlov" voort gekomen. Waarom eigenlijk "hond" en geen "kat"? Nou ja, had makkelijk gekund, maar was wellicht ietsjes moeilijker want katten zijn zeer doorgewinterd, eigenwijs en aanzienlijk minder gehoorzaam dan honden... maar we gaan hier niet moeilijk over doen. Pavlov was tenslotte een man, dus koos hij voor een hond!
Beide methoden (zowel klassieke conditionering versus reflex, als operante conditionering, versus straf/beloning ten einde gewenste resultaat te bereiken dat gebaseerd is op "prikkel" en "reactie" principe) worden veelal gebruikt bij dressuur van dieren, maar worden eveneens vaak ook de elementen er van: in het leger, in de gevangenissen, psychiatrische inrichtingen, politiek... en zelfs in het bedrijfsleven toegepast. De principes ervan werken zeer eenvoudig: er wordt er een prikkel gegeven (operante conditionering) om een bepaalde reactie uit te lokken, waarbij de ongehoorzaamheid (gebrek aan reactie of een verkeerde reactie) afgestraft wordt, soms ook genegeerd. Terwijl de gehoorzaamheid, oftewel de juiste, versus gewenste reactie juist beloond wordt. Bij klassiek conditioneren, spreekt men echter van een reflex reactie.
Zijn methode ontwikkelde Pavlov zeer eenvoudig. Zijn hondje werd aangeleerd om met zijn etensgedrag te reageren op het geluid van een bel. Als zijn hondje geluid van de bel hoorde, begon de hond gelijk te kwijlen, omdat er eten kwam. Oorspronkelijk kwijlde de hond alleen met het verkrijgen van het eten, zonder bemoeienis van geluiden. Met kwijlen wordt hier echter bedoeld dat er in zijn bek speeksel productie op gang kwam (reflex) omdat er een associatie ontstond met het eten. Want de hond kreeg vervolgens (5 seconden later) inderdaad het eten toegediend. Na een aantal consequente herhalingen, kreeg Pavlov het effect dat de hond eveneens kwijlen ging, ook als/wanneer alleen de bel af ging, maar de hond geen eten kreeg. Dit was de teken dat zijn conditionering nu helemaal rond was - en was de zaak dus onder CONTROLE! We spreken dan van "geconditioneerde reflex".
Bij katten is dit vanzelfsprekend ook prima toe te passen - en zelfs bij de mensen, alhoewel zal men bij zijn gelijken ongetwijfeld voor wat mondernere methodes kiezen. Denk aan de kracht van de televisie en reclame bijvoorbeeld. Of aan de belooftes die vlak VÓÓR de verkiezingen gedaan worden, specifiek bijvoorbeeld dat de belastingen omlaag zullen gaan en de belastingen meteen NA de verkiezingen in werkelijkheid juist omhoog gaan, en jij een symbolisch bedrag (mits volledig bedrag door jou betaald) als "beloning" toch terug krijgt ... Jij bent dus genaaid, maar dit allemaal ter zijde. Het punt is, dat dit keer om keer gebeurt - en het uberhaupt "kan gebeuren", omdat je als burger simpelweg vooraf met succes al "geconditioneerd" bent.
Luister je wel vaak naar de radio? Luister dan wel goed naar o.a. al die "jingles" en piepgeluidjes die regelmatig herhaald worden en van alles aangeven. Op zich niets mis mee zolang er slechts de tijd mee wordt aangegeven, drie piepjes voor 3 uur. Of toch wel? Met de totale zekerheid is er wel van alles mis mee, wanneer het met sommige reclames en/of berichtgevingen te maken heeft! Of berichtgevingen + beelden wanneer het op de TV wordt uitgezonden. De beelden zijn een krachtig machtsmiddel, zeker wanneer het om manipuleren en misbruik gaat. Zoals bijvoorbeeld in verslaggevingen over allerlei oorlogen, waar politiek totaal een andere doel voor ogen heeft dan dat burger heeft aangenomen.
Alles wordt gemanipuleerd!
Ik zie en hoor nog zelden volstrekt onschuldige beelden en geluiden in de media.
Terug naar de katten. Wat mij vooral bij de katten irriteerde, als ik 's ochtends naar beneden kwam en richting de keuken liep om mijn eerste koffie te zetten, is het feit dat de katten gelijk begonnen te mauwen zodra ik de huiskamer deur open deed en daar hield het vanzelfsprekend niet mee op. Ze renden keer om keer voor mijn voeten en kwamen in de keuken altijd EERDER DAN IK! Daar werd hun mauwen dan nog intensiever en ook nog veel harder.
Laat mij eens eerlijk zijn: hier word ik helemaal zenuwachtig en opgejaagd van! Van een kat (of welke beest/mens dan ook) die keer om keer voor mijn voeten rent en mijn standaarden wil bepalen of wijzigen. Hier hou ik niet van want het wekt agressie bij me en ik houd niet van agressie. Niet bij mezelf - en ook niet bij een ander.
Dus samen wonend met mijn 2 katten, weer een nieuw 'issue' in mijn agenda. Weer zo'n ding dat gefixt diende te worden. Want boos worden op die beesten heeft geen zin.
Het heeft eveneens geen nut om je kat te vragen: "wil je dit alsjeblieft niet meer doen want ik word er niet goed van!"
Het is maar een kat, met een simpel leventje, waar het "eten" eenmaal zeer hoog op haar prioriteitslijst staat.
Dus denk niet dat wanneer je 's ochtends je eerste koffie zit te drinken (of wat je als eerst ook doet), je kat van je nog geen eten heeft gehad - en ze vervolgens tegen je benen aan gaan scrubben... dat jouw kat even lief voor je wil zijn, jou aandacht kwam schenken of geaaid wil worden. Wel neeeeeeee. Je kat wil maar 1 ding: eten! Jouw kat wil zelfs graag haar eten eerder hebben dan jij. In haar (perceptie) wereldje zit het namelijk zo:
"Geef MIJ EERST te eten, en kijk daarna of je EVENTUEEL zelf ook een hapje lust. Maar als je zelf niks lust, is het verder geen punt hoor... want ik stel geen vragen. Nog sterker, het intereseert mij helemaal niet of jij nog uberhaupt zelf wat gaat eten, want ik ben een kat! Dus schiet nou op, want anders ga ik net zo lang mauwen tot je mij als eerst eten geeft. Maak het dus niet al te pijnlijk voor jezelf. Hup! Eten geven! Nu!!!"
Kun je zoiets niet controleren, noch tolereren of zelfs verdragen? Fix het dan!
Laat je spuitfles met water altijd in de keuken staan. De eerste de beste keer dat je naar de keuken loopt en de katten opnieuw voor je voeten rennen en daar eerder zijn dan jij, pak je spuitfles en spuit ze lekker nat. De katten houden daar niet van (nou ja, wie wel?!) en zullen vanzelfsprekend weg rennen. Doe in de keuken wat je doen moet en ga weer verder. Herhaal dit net zo vaak als nodig tot het hun etenstijd is. Ook wanneer het hun etenstijd is mag je kat niet naar de keuken komen op momenten dat jij daar bent, tenzij door jou geroepen (dit komt later!).
Denk erom, katten horen en ruiken vele malen beter dan wij. De meeste geluiden en geuren kennen ze dus beter dan jij. Ook en vooral de intensiviteit van geluiden en geuren. Hetgeen jij niet hoort of ruikt, hoort en ruikt de kat wel. Mijn katten kunnen zelfs in de huiskamer horen als ik hun voerpotje van de grond heb gepakt, hoe minimaal geluid het ook maakt. Ze herkennen dat geluid ook meteen. Ze herkennen eveneens het geluid als ik hun voerzakje open maak (idem dito, ik hoor het amper zelf terwijl ik het in mijn handen hou, maar mijn kat hoort het op 10 meter afstand. Dat geluid kent ze dus ook zeer goed....
Mijn katten zullen dan gelijk naar me toe rennen, maar ook dit keer worden ze gespoten! Want ik wil niet dat ze op allerlei (voor mij) irrelevante geluiden of geuren reageren. Opnieuw, ze mogen niet komen voordat ik ze geroepen heb! Geluid of geen geluid, geur of geen geur, eten of geen eten... want ik controleer de boel, niet mijn kat!
Normaal bereid ik dan eerst een ontbijt voor mezelf en 5-10 minuten later pak ik een leeg koffie pot en ga ik met een lepeltje 5 keer er op tikken. Dit als een seintje dat de kat nu eten krijgt, dus ze mag komen. De eerste paar keren zal een kat dit niet gelijk door hebben, dus loop je gewoon weg uit de keuken (de kat observeert wel dat jij weg loopt en gaat daarna sowieso naar de keuken). Na een aantal herhalingen zal de kat eerst de tikken op de koffie pot met jouw weg lopen associeren en later pas met het eten! Maar dat maakt niet echt veel uit, want resultaat is de enige wat er toe doet. Na een paar herhalingen, kun je dan gerust in de keuken blijven staan en de kat zal komen. Ze zal komen zodra ze dat getik hoort, ook al heb je haar nog 2 á 3 minuten geleden zelfs nat gespoten. Ze zal nu komen omdat ze door getik op dat glazen koffie potje door jou geroepen is.
Nou, in mijn geval zijn de katten erg oud. Het is daarom (vooral met de oudste, Tijger, een mannetje, ongeveer 13 jaar oud) zeer moeilijk om dit voor elkaar te krijgen en kan weken lang duren, maar het lukt uiteindelijk wel. De meest gebruikte trucjes van de katten zijn in mijn geval deze geweest:
Kortom, zolang jij je kat nooit geslagen hebt, noch iets anders gedaan hebt behalve haar de huisregels voorlezen, heeft de kat geen enkele reden om bang van jou te zijn. In tegendeel, hoevaak heb je de kat van je buurman in de zomermaanden uit je keuken weg gejaagd? Maar zij komt altijd terug!
Een ultieme bewijs dat de kat dus zeker niet bang van jou is, is het feit dat de kat na de avondmaaltijd en nadat die even buiten is geweest, op je schoot zal springen, wanneer je zelf op de bank even tv zit te kijken of rustig een boek zit te lezen...
Houd ze aan de huisregels en trap hun smoesjes en trucjes dus niet in. Slimme beesten zijn dat.
Loop af en toe ('s ochtends of 's avonds rondom etenstijd) uit de keuken zonder dat je de kattenvoer bak gevuld hebt en dus op dat koffiepotje getikt hebt. Je kat, indien een beetje een echte kat, is opportunistisch ingesteld en zal (zodra jij weg bent) gelijk naar de keuken lopen om te kijken of haar potje al vol is... wat dus niet het geval zal zijn.
De 'clue' is, jouw aanwezigheid in de keuken moet jouw kat nooit en te nimmer met het eten associeren, tenzij de kat door jou bewust is geroepen zoals hierboven reeds beschreven.
Concluderend: zo overdag een kop koffie voor jou, betekent dus niet automatisch etenstijd voor haar. Het betekent vooral geen ergernis meer voor jou. Wel duidelijkheid naar je kat toe.